در این مقاله ، در بخش دوم تعامل پذیری و مفاهیم آن توضیح داده خواهد شد. سپس اصول C4 عملیات های مشترک , سیستم های پشتیبانی فرماندهی و کنترل و طرح ریزی سیستم های C4 بیان خواهند شد. در ادامه , طرح ریزی , استانداردسازی سیستم های C4 و اجرابرای عملیات های مشترک مطرح می شود. در نهایت نیز, چگونگی ارزیابی و نتیجه گیری ارائه خواهد شد.

 تعامل پذیری

تعامل پذیری به عنوان چالش اولیه در هدایت عملیات های مشترک و اصل اساسی برای موفقیت عملیات نیروهای ائتلافی و مشترک ، ابتدا با تمرکز بر سطح تجهیزات مطرح شد. سپس به سرعت به سطح تعامل بین خدمات و نیروهای مسلح تعمیم یافت که در این سطح ، توانایی کار کردن نیروها با یکدیگر موردنظر قرار می گیرد. همکاری نیروهای زمینی ، هوایی و دریایی با همدیگر یا نیروهای کشورهای مختلف در عملیات های مشترک چندملیتی نمونه هایی از تعامل پذیری نیروهای مسلح هستند. در نهایت ، با پیچیده تر شدن سیستم ها، لزوم ارائه راهکارهایی به منظور تعامل سیستم ها و شکل گیری “سیستم سیستم ها” (تعامل پذیری به معنای پیشرفته آن ) احساس می شود[۲].

مرسوم ترین تعریف که DoD و ناتو ارائه داده اند، تعامل پذیری را “توانایی سیستم ها، واحدها یا نیروها به منظور ارائه خدمات و قبول خدمات از دیگر سیستم ها، واحدها و نیروها و استفاده از خدمات برای کار کردن موثر با یکدیگر” تعریف می کند[۳, ۴].